Pek çok kişi saçlarının azalmasını dert ederken bilim insanları da çözüm için uğraşıyor.
Birleşik Krallık’taki Sheffield Üniversitesi ve Pakistan’dan COMSATS Üniversitesi’ndeki araştırmacılarsa bu konuya odaklanmadıkları bir çalışma sırasında ilginç bir bulguya rastladı.
Vücutta kendi kendine oluşan bir şeker cinsi olan deoksiribozun bölgesel uygulamada farelerin yarasını nasıl iyileştirdiğini araştıran bilim insanları, yaraların etrafındaki tüylerin normalden daha hızlı uzadığını fark etti.
KILLAR YENİDEN UZADI
Independent Türkçe’nin aktarığına göre testosteron kaynaklı tüy kaybı yaşayan erkek farelerin sırtlarındaki kılları alıp onlara düşük dozda deoksiriboz jeli verdiler. Kılların çıplak deriden kalın, uzun ve sağlıklı bir şekilde çıktığı görüldü. Jelin minoksidil adlı ilaçla aynı etkiyi sağladığı tespit edildi. Kılların yüzde 80-90’a varan oranda yeniden uzadığı saptandı.
Hem jel hem de minoksidilin verildiği durumlardaysa anlamlı bir farka rastlanmadı.
Sheffield Üniversitesi’nden Sheila MacNeil çalışmalarıyla ilgili şöyle diyor:
Araştırmamız saç kaybında, doğal bir şekilde oluşan deoksiriboz şekerini kullanıp kıl foliküllerine giden kanı artırarak saçın uzamasını sağlamak kadar basit bir çözümü ortaya koyuyor.
Kalıtsal kellik ya da erkek tipi saç dökülmesinde genler, hormon seviyeleri ve yaşlanma rol oynuyor. ABD Gıda ve İlaç Dairesi (FDA) toplumun yüzde 40’ını etkileyen bu duruma dair yalnızca iki ilacı onayladı. Minoksidilin etkili olmadığı durumlarda finasterid kullanılıyor. Vücuttaki testosteron akışını sağlayan bu ilaç, henüz kadınların kullanımına açık değil.
Erkeklerde saç kaybını yüzde 80-90 azaltabilen bu ilaç, bir kere başlandığında bırakılamıyor. Ereksiyon bozukluğu, göğüs ve testis ağrısı, düşük libido ve depresyon gibi yan etkileri de var.
Deoksiriboz jeli insanlarda olumlu sonuç verebilirse kemoterapi sonrasında saç, kaş ve kirpiklerini kaybedenler dahi bu tedaviden faydalanabilir.
Frontiers in Pharmacology adlı bilimsel dergide yayımlanan makalenin yazarlarından MacNeil şöyle diyor:
Araştırmamız henüz çok erken safhada ancak sonuçlar umut verici ve daha fazla araştırma yapılmasını gerektiriyor.
