Zohran Mamdani’nin yemin töreninde New York’un solcu imamlarından İmam Khalid, yanında papaz, haham ve Hindu din insanlarıyla dua etti. İmam Khalid tüm duasını kapitalizm eleştirisine, sosyal devlete ayırdı. İşte İmam Khalid’in dua ve konuşmasının Türkçe çevirisi:
Ya Allah, Ya Rahman, Ya Erhamerrahimin
(Merhamet edenlerin en merhametlisi)
Bugün bu şehirden umut dolu kalplerle Sana yöneliyoruz. Bu an için Sana şükrediyoruz. Burada bir araya getirdiğin; rengi, dili, yolculuğu ve adı farklı ama amacı ortak olan bu olağanüstü insanlara şükrediyoruz. Ortak umutlarla birbirine dikilmiş, sevgiye, onura, saygıya ve adalete dayanan; artık sadece birkaç kişi için değil herkes için kalıcı ve anlamlı bir şey inşa etmeyi arzulayan insanlara…
Bu tür anların kendiliğinden gelmediğinin bilinciyle huzuruna çıkıyoruz. Bu anlar; fedakârlıkla, örgütlenmeyle, cesaretle ve “olanın hep böyle kalması gerektiğini” kabul etmeyen insanlar sayesinde mümkün oldu.
Bugünün; sıralarını beklemeleri, taleplerini kısmaları, beklentilerini düşürmeleri söylenen ama buna rağmen başka bir New York’un mümkün olduğuna inanan pek çok insanın omuzlarında yükseldiğini biliyoruz.
Bu inancın soyut olmadığını kabul ediyoruz. Bu inanç; yerinden edilmelere karşı örgütlenen kiracılarda, adil ücret talep eden işçilerde, çocuklarının geleceği için mücadele eden ebeveynlerde ve imkânsız denilen anlarda bile vazgeçmeyen topluluklarda yaşandı.
Bugün; gürültüsüyle ve mahalleleriyle, metrolarıyla ve ibadethaneleriyle, pek çok dilde taşınan hayallerle ve kalabalık sokaklarda fısıldanan dualarla şekillenmiş kalplerle buradayız.
New York City için Sana şükrediyoruz. Farklılığın güce, hayatta kalmanın dayanışmaya, yabancıların komşuya dönüşebileceğini dünyaya öğreten bu şehir için… Ve genç, göçmen, demokratik sosyalist, Müslüman birinin cesaretle aday olup kazanabileceğini gösteren bu yer için. İnançlarından vazgeçmeden, kimliğini küçültmeden; samimiyetin bir şehri adalete taşıyabileceğine güvenerek…
Bu geçiş ve sorumluluk gününde, liderlik anını ve kamu hizmeti yükünü taşıyan herkesi bereketlendirmeni diliyoruz. Belediye Başkanı Zohran Mamdani’ye hikmet ver ve ona liderliğin güçle değil, insanlara yakınlıkla ilgili olduğunu hatırlat: Mücadele edenlere, sesi duyulmayanlara, istatistiklerin ardındaki hayatlara yakınlıkla…
Onu bu şehrin gerçeklerine yakın tut:
Kira ücretleri maaşları geçtiği için tek yatak odalı evlerde üst üste yaşayan ailelere; başkalarına bakmak için saatlerce yol yapan ama kendi bakımını karşılamakta zorlanan evde bakım çalışanlarına; kalabalık sınıflarda eğitim almaya çalışan öğrencilere; kapatmakla maliyeti komşularına yansıtmak arasında kalan küçük işletme sahiplerine…
Ona; ayakları yere basma cesareti, öğrenmeye devam edecek tevazu ve baskılar arttığında bile ilkelerle liderlik edecek güç ver. Liderliği; bu anı mümkün kılan hareketlerin ve toplulukların bir yansıması olsun ve bu makamın insanlara hizmet etmek için var olduğunu, onların üstüne çıkmak için değil, asla unutmasın.
“İmkânsız” denileni mümkün kılan herkesi huzuruna çıkarıyoruz: Örgütçüleri, gönüllüleri, komşularıyla konuşan komşuları, seslerinin önemli olduğuna inanan gençleri ve bu anı uzun bir mücadelenin parçası olarak gören büyükleri…
Soğukta kapı çalanları, sokak köşelerinde umutla bekleyenleri, sevgiyle zor konuşmalar yapanları ve umutsuzluk yerine katılımı seçenleri bereketlendir. Bu ruh bugünle sınırlı kalmasın; derinleşsin ve kalıcı olsun.
Bu şehri; onu inşa eden aileler ve ayakta tutan işçiler için yaşanabilir kıl. Kimse kira ile onur, ilaç ile yemek, kalmak ile hayatta kalmak arasında seçim yapmak zorunda kalmasın.
Hayal edilemez zenginliğin gölgesinde maaştan maaşa yaşayanları; birden fazla işte çalışıp yine de tek bir acil durumla krize sürüklenenleri; emeğiyle bu şehri hareket ettirip kenara itilenleri Sana emanet ediyoruz.
Adalet bir slogan değil, bir yapı olsun.
Eşitlik bir vaat değil, bir uygulama olsun.
Politikalar merhametle şekillensin, bütçeler değerlerimizi yansıtsın.
En kırılgan olanları koru: Çocuklarımızı, yaşlılarımızı, göçmenleri, sığınmacıları, evsiz komşularımızı, işçileri, sanatçıları, bakım verenleri ve öğrencileri…
İhmal ve açgözlülükle kırılanı onar. Korkuyla sertleşen kalpleri yumuşat. Alaycılığın yerine cesareti, umutsuzluğun yerine ortak umudu koy.
Umudu ertelediğimiz bir şey değil, her gün uyguladığımız bir şey kıl. Umut; hesap verebilirlikle, özenle ve birbirimizi terk etmeyi reddederek inşa edilsin.
Burada doğanlara ve dün gelenlere şunu hatırlat: Bu şehir hepimizin ve özgürlüğümüz birbirine bağlı.
Bizi sadece kriz anlarında değil, uzun ve sabırlı bakım emeğinde de birbirimize sahip çıkmaya yönelt. Dua ettiğimiz şehrin, aynı zamanda inşa etmekle sorumlu olduğumuz şehir olduğunu öğret.
Bu yönetimi ve bu şehri yuva bilen hepimizi; merhametin bir aracı, adaletin bir gücü ve Senin adaletinin bu dünyadaki bir yansıması kıl.
Bu an bir son değil, bir başlangıç olsun.
Bir zamanlar imkânsız denileni geleceğimizi ölçtüğümüz standart hâline getir.
Ve New York City, insanların birbirine inandığında nelerin mümkün olduğunu dünyaya göstermeye devam etsin. Saygının, onurun ve merhametin artık sadece birkaç kişi için değil, herkes için olduğunu kanıtlasın.
Âmin.
adilmdeya.com
